Chiny

Przeglądamy mapę i jest ze trzy przełęcze po 3000 m do przejechania żeby wydostać sie z Chin. No, ale wypoczęci damy rade.
Dzisiaj opanowałem chińskiego Mac Donalda i jedzenie w normie. Wypoczywam i oglądam telewizje, wieczorem mecz. Żołądek jeszcze pobolewa, ale jest lepiej. Zwiedziliśmy meczet w Kaszgarze i przejechałem się na wielbłądzie. Edek zmienił tylną oponę z przednią, bo juz miął trochę zjechaną. Przy okazji rano stwierdził ze nie ma w tyle powietrza. Znowu robota. Hotel taki sobie, ale można wytrzymać. Ludzie nie zwracają na nas uwagi, jest z 20 obcokrajowców.
Wrzucam parę fotek, bo kupiłem za 2 zloty nowe USB
Pozdrawiam i ściskam.!@

Stary cmentarz muzułmański

Przydrożny FAST FOOD - masakra jak przyjrzy się sie z bliska

Można podróżować osiołkiem

Wygląda zachęcająco - ale ile można jeść to samo

Ucieczka przed upalę pustyni pod most - jedyny cię w okolicy - dobrze jest mięć co pic!!!!!

Drogowskaz do Kaszgaru - zostało 285 km

Tak mieszkają - tylko łóżko i dywany - żadnych mebli - stad ta populacja!!!

Handlują czym się da

Nie tylko my leżeliśmy na pustyni

Zarząd Crotos i ja

Rzuciłem rower

Rzeźnik - mięso nie w lodowce lecz na słońcu

Jeszcze raz kupcy

Powoli kończy sie nasz etap chiński. Do granicy pozostało 250 km górzystego odcinka, który mamy zamiar pokonać w trzy dni.

Pustynia Gobi została pokonana. Smagani gorącym wiatrem i przypalani słońcem, dziennie wypijaliśmy od 3 do 5 l płynów i to było mało. Brak wody to coś okropnego i nie życzę doznać tego doświadczenia innym. Dobrze jest mięć obok siebie wieczorem w namiocie butelkę płynu, śpi sie spokojniej.
Spotkanie z Crotosami przebiegło spokojnie. Wymieniliśmy w wspomnienia i uwagi odnośnie trasy. Wieczorem oglądałem mecz z Niemcami.
Edek wyrzucił gaz i żywi sie w przydrożnych barach, ale ile można jeść makaron? Przeszedłem na gotowanie zwłaszcza ze serwowane jedzenie jest często nieświeże i nawet Edek, który ma żelazny żołądek czasami narzeka.

=======Kucharz z dzieckiem w przydrożnym barze =====
Ja gotuje zupki i przynajmniej wiem, co jem.
Wizę uzbecka mamy od 7 lipca wiec mamy sporo czasu do spędzenia w Kirgizji, która od lipca wprowadziła wizy również dla polaków.
Kaszgar to spokojne miasto, jedzenia jest o wiele lepsze. Pozwiedzaliśmy wszystkie bazary. Zrobiłem małee pranie a wieczorem patrzymy na mecze. Pozwoliliśmy sobie na butelkę koniaku by uczcić nasze 5000 km po Chinach i szczęśliwe jego zakończenie. Trochę pobolewa mnie żołądek, ale myślę że z tego wyjdę.

Pomimo ze do Kuchy zostawiliśmy sobie 58 km nie było łatwo dotrzeć. Wiatr i silny upal nie przyspieszał zadania. Ale jakoś poszło. Przed wjazdem spotkaliśmy samotnego jeźdźca z Litwy, któremu udzieliliśmy wskazówek jak dojechać do celu. Samotny jeździec to Valentisias, który odłączył se od Crotos i postanowił samotnie dojechać. Chwała mu za to. W Kuchy spotkaliśmy Crotosów. Hotel Trafic okazał się dobrym miejscem.
Zanim tu dojechaliśmy złapałem 3 gumę, co jest niczym w porównaniu do 13 Edka. Jechaliśmy również przez krainę Oz, czyli latały nad nami osy. Od 10 do 30. Trzy ugryzły mnie w głowę, jedna w rękę, znowu nie zatarte wspomnienia.
Dla tych co czytają moje opowieści a nie wpadają w zadumę napisze jeszcze o mojej feldze. Otóż to było takk jakbym zepsuł ją w w Katowicach i pojechał ja naprawiać do Torunia.
Mamy zapas piwa i szykujemy sie do meczu , u nas leci w o 3 w nocy ale jakoś dotrwamy. Z Sigitasem wymieniliśmy spostrzeżenia. Jest super. Pozdrawiam SŁAWKA z Zabrza , który zrobił ,mi maszt do namiotu, trzyma super. Zrób bigos i trzymaj w słoiku , wkrótce będę. Na liczniku ponad 4000. Do kawiarenki internetowej nas nie wpuścili. Pisze z pokoju hotelowego. BE HAPPY!!!!!!!!!!!!>

Wypoczęci ruszyliśmy rano z Hotelu. Jako że trasa planowana była z górki, jedynym wrogiem mógł okazać sie wiatr. Z miasta wyjechaliśmy bez problemów a jest większe od Warszawy. Mknąc w kierunku Turpanu spotkaliśmy po drodze dwóch Nowozelandczyków. To ich pierwszy dzień na trasie, jadą do Pakistanu oraz także jadącego do Europy Japończyka. Ten już dwa miesiące w trasie, był mocno ścierany. Turpan minęliśmy z lewej i mknąc w dół, bo z 1000m do poziomu depresji – 23m pchani wiatrem, odcinek 40km pokonaliśmy z prędkością 60 km /h. Nasze rowery przez moment zamieniły sie w motory. Musilem hamować, bo prędkość dochodziła do 73 km/h i nie chciałem jechać szybciej. Tak rozpędzenie, po posiłku, wspięliśmy sie gdzieś na 400 mnpm. do biwaku. 180Km na liczniku - niezły wynik. Przed nami przecież jutro ostre szturmowanie 1730m na odcinku 40 km.
Miejsce było przepiękne w górach, ale w nocy było jakieś załamanie pogody. W namiot na przemian uderzał piasek i wiatr. Tylko patrzałem, kiedy uniesie sie w powietrze i pofrunie w siną dal. Zastanawiając się, co ja tu robie nie przespałem nocy, bo po prostu się nie dało. Rano po 5 godzinach z prędkością 7 km/h dotarliśmy do szczytu. Po drodze pewien chińczyk zatrzymał sie i poczęstował nas darmowym arbuzem, pychota. Potem jak ruszyliśmy Edek przyznał się, że proponował nam podwiezienie na szczyt. Dlaczego mi to powiedział dopiero, gdy chińczyk odjechał, czyżby nie był za mnie pewny?
Potem był zjazd w dół i gdy wydawało sie że pomkniemy dalej rozpętała sie burza piaskowa. Nie dało sie dalej jechać. Przyczajeni na stacji benzynowej odczekaliśmy trochę, by znów ze 1000m wspiąć się na 1500m - masakra. Wyczerpany na górze myślałem tylko o spaniu i spałem jak zabity za dwie noce. Licznik tylko 107 km.
Rano mkniemy dalej w kierunku Korli, skąd pisze relacje.
Droga prosta i równa. Zatrzymujemy sie w miasteczku 48 km od Korli, bo Edek złapał gumę i przy okazji zauważył że pękła mu szprycha. Udał się na wymianę szprychy do pobliskiego warsztatu. Ja integrowałem sie przy piwie z miejscowa ludnością- było nieźle. W końcu Chińczyk wymienił szprychę i po posiłku znaleźliśmy nocleg na rzeczką. Tak następnego dnia dojechaliśmy do Korli. Posiłek w KFC, Edek nawet zjadł lód z kubka z Pepsi - taki był głodny. Za dwa dni planujemy być w Kucha, gdzie chcemy spotkać Crotosów, mknących w druga stronę. Ciekawe czy sie spotkamy?

Z ciekawostek dodam ze spotkaliśmy na trasie francuza ( na zdjęciu ) który pieszo z wózkiem przemierza Chiny i podażą na Olimpiadę. Z miejsca w którym go spotkaliśmy pozostało mu okolo 2200 km ale duże góry. Jak widać są ludzie bardziej zakręceni od nas. Pogadaliśmy trochę po polsku ( ma rodzinę w Polsce ) trochę po francusku, trochę po angielsku, ale pogadaliśmy. Kilka fotek i każdy w swoją drogę.

Prawdę mówiąc marzyłem o odpoczynku i trzydniowa przerwa bardzo się przydała chociaż Edek już nerwowo przebiera nogami i studiuje mapę. Dzień poświeciliśmy na zwiedzanie. W hotelu pleno Rosjan przyjeżdżających tu na handel. Przed hotelem pełno chińczyków oferujących pomoc w zakupach mówiących po rosyjsku , można się w końcu dogadać. Nie mogą jednak zrozumieć że my na wakacjach i zwiedzamy a nie handlujemy i ciągle za nami chodzą. Zwiedziliśmy piękny park z kilkoma świątyniami, potem do KFC na ostatnie normalne żarcie. Makarony wychodzą mi już bokiem, a Edek mówi ze trzeba jeść żeby mieć siły na rower.

Wrócę jeszcze do naszej podroży wywrotka Kraz. Nocne życie w Chinach jest bardzo bogate. Nic dziwnego ze nie wpuszczają obcych samochodów bo nie miały by szans przeżyć dłużej niż godzinę.
Klakson ( ponad 100 decybeli ) oznacza że należy ustąpić pierwszeństwo temu który go wydal i kropka.
Pomimo zapadających ciemności większość jechała bez świateł, reszta na pozycyjnych , przeważnie górnych, dolne może jedno świeciło. Ciekawiło mnie kiedy w końcu włącza światła. Włączyli ale od razu długie. Jezeli nie włączysz tez długich - co oznacza że jesteś oślepiany - zmieniają na krótkie. Ale długie nie włączają po minięciu sie, lecz w na jakieś 20 m przed tym. Normalna masakra. Ale jakoś jeżdżą. Przejazd przez wioski , to pełno motorów i wózków bez świateł i ludzi chodzących środkiem drogi, ja bym sie bał przejechać a oni pędza.
Powrócę tez do Pizzy Hut.

Otóż wszyscy dostają sztućce i nimi jedzą, Tym razem ja moglem się przyglądać im, a nie oni jak jem pałeczkami.
Przed nami zjazd do Turpanu a potem wspinaczka w gore z depresji Turpanu na poziom 18000m na przestrzeni 52 km. Będzie co pedałować. Jeżeli się odezwę to z Kaszgaru więc nie prędzej jak za 2 tygodnie. Pozdrawiam wszystkich.